|
NHA TERRA Nha terra, que lá parcême otr`óra grande móda um continênte, ca ê más agóra, do qui êsse cantim perdido nêsse mar profunde: Sanvicênte !
Ma li qu` m` nascê li qu` m` criá ! êsse mar, êsse cêu, ma êsse tchôm, ê que moldá nha carne e lumiá nha vida ! Li qu` m` ha morrê !
E quand m` ha continuá ta vivê na côr dêsse mar; na luz dêsse cêu; na bôca dum piquêna qualquer tâ namorâ crêchêu... S E R G I O F R U S O N I |