NHA TERRA

Nha terra, que lá parcême otr`óra

grande móda um continênte,

ca ê más agóra,

do qui êsse cantim

perdido nêsse mar profunde:

Sanvicênte !

 

Ma li qu` m` nascê

li qu` m` criá !

êsse mar, êsse cêu, ma êsse tchôm,

ê que moldá nha carne e lumiá nha vida !

Li qu` m` ha morrê !

 

E quand m` ha continuá ta vivê

na côr dêsse mar;

na luz dêsse cêu;

na bôca dum piquêna qualquer

tâ namorâ crêchêu...

S E R G I O   F R U S O N I

V o l t a r